Koha e parashikuar e leximit: 2 minuta
04 shkurt 2026
Dioqeza e Romës dhe Ministria Italiane e Kulturës kanë nisur hetime mbi rinovimet në Bazilikën e San Lorenzos në Lucina.
Një detaj i pazakontë artistik në një kishë historike të Romës ka nxitur debat të gjerë publik dhe reagime institucionale në Itali. Bëhet fjalë për një kerubin në Bazilikën e San Lorenzos në Lucina, fytyra e të cilit, pas një restaurimi të fundit, i ngjan në mënyrë të habitshme kryeministres italiane Giorgia Meloni.
Fotografitë e engjëllit u përhapën me shpejtësi në mediat italiane dhe rrjetet sociale, duke shkaktuar polemika dhe duke tërhequr vëmendjen e qytetarëve dhe turistëve. Për pasojë, Dioqeza e Romës dhe Ministria Italiane e Kulturës kanë nisur hetime për të sqaruar ndërhyrjet e bëra gjatë rinovimeve në këtë kishë, e cila konsiderohet ndër më të vjetrat në kryeqytetin italian.
Që nga shpërthimi i debatit, bazilika është mbushur me vizitorë që përpiqen të fotografojnë kerubinin, duke shkaktuar herë pas here edhe ndërprerje të meshave. Në rrjetet sociale, vetë Meloni reagoi me ironi, duke shkruar: “Jo, definitivisht nuk dukem si engjëll”, shoqëruar me një emoji që qesh dhe qan.
Kerubini në fjalë është pjesë e një dekorimi të realizuar fillimisht në vitin 2000, gjatë një restaurimi ku u përfshi edhe një bust i Umberto II, mbreti i fundit i Italisë. Figura e engjëllit paraqitet e gjunjëzuar, në një pozicion respekti ndaj monarkut, çka ka shtuar ndjeshmërinë e debatit, duke pasur parasysh se Italia e braktisi monarkinë pas Luftës së Dytë Botërore për shkak të lidhjeve të saj me regjimin fashist të Benito Musolinit.
Hetimet aktuale synojnë të përcaktojnë nëse pamja e kerubinit është ndryshuar gjatë restaurimit të fundit dhe si dukej ai në versionin origjinal të vitit 2000. Prifti i famullisë, Daniele Micheletti, ka pranuar ngjashmërinë, por ka minimizuar rëndësinë e saj, duke theksuar se artistët historikisht kanë përdorur shpesh fytyra reale në artin fetar.
Megjithatë, rasti ka nxitur mjaft polemika, aq sa kisha është pagëzuar nga publiku me nofkën “Kapela e Melonit”, duke rikthyer diskutimin mbi kufijtë mes artit, politikës dhe simbolikës historike.
