Koha e parashikuar e leximit: 3 minuta
04 shkurt 2026
Kosova njihet si një nga shtetet më proamerikane në botë, por zhvillimet e fundit politike po ngrenë pikëpyetje nëse mbështetja ndaj SHBA-ve po përdoret edhe si mjet për interesa personale politike. Presidentja e Kosovës, Vjosa Osmani, po tenton të sigurojë një mandat të dytë përmes afrimit të theksuar me ish-presidentin amerikan Donald Trump dhe rrethin e tij, një strategji që sipas njohësve të skenës politike mund të japë rezultat, por edhe të dështojë.
Osmani u shfaq së fundmi në Davos krah Trumpit, duke e prezantuar si arritje faktin që Kosova iu bashkua të ashtuquajturit “Këshill i Paqes” i iniciuar prej tij. Ajo e cilësoi këtë hap si historik për vendin, ndonëse sipas burimeve jozyrtare në Prishtinë, ky veprim nuk ishte i koordinuar me kryeministrin Albin Kurti. Në këto rrethana, thuhet se ndërmjetësues në afrimin e Osmanit me Trumpin ka qenë kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama, i cili ka lidhje të drejtpërdrejta me familjen Trump përmes projekteve të mëdha investuese të Jared Kushner në Shqipëri.
Ndërkohë, presidentja po përgatitet për përfundimin e mandatit të saj në mars dhe synon rizgjedhjen, proces që varet nga votat e deputetëve të Kuvendit. Megjithatë, Osmani nuk gëzon mbështetje të mjaftueshme parlamentare, ndërsa në Prishtinë ajo përshkruhet si figurë politike me marrëdhënie të vështira me bashkëpunëtorët e saj, disa prej të cilëve janë larguar nga ekipi presidencial.
Përballë mungesës së përkrahjes së brendshme, Osmani po mundohet të pozicionohet si e favorizuar nga Trump, duke e përdorur lidhjen me SHBA-të si kartë politike. Sipas të përdithsmes gjermane “Frankfurter Allgemeine Zeitung” , ajo po e përcjell mesazhin se rizgjedhja e saj është në interes të marrëdhënieve Kosovë–SHBA, duke nënkuptuar pasoja në rast të kundërt.
Megjithatë, realiteti politik në Kosovë duket se ka ndryshuar. Pavarësisht kritikave dhe ftohjes së marrëdhënieve me administratën Trump, kryeministri Albin Kurti dhe Lëvizja Vetëvendosje fituan bindshëm zgjedhjet parlamentare, duke siguruar mbi 51 për qind të votave. Kjo u pa si dëshmi se mbështetja amerikane nuk është më faktor vendimtar për elektoratin, i cili po vlerëson më shumë integritetin dhe luftën kundër korrupsionit.
Në këtë kontekst, mbetet e paqartë nëse afrimi i Osmanit me Trumpin dhe anëtarësimi i Kosovës në “Bordin e Paqes” do të sjellë përfitime konkrete, veçanërisht nëse vendi duhet të përballojë kosto të larta financiare për këtë pjesëmarrje. Hapi i saj është pritur me reagime të përziera në Kosovë, ku disa e shohin si pragmatizëm politik, ndërsa të tjerë si servilizëm të panevojshëm.
Kritika të veçanta janë shfaqur edhe ndaj veprimeve të rrethit të ngushtë të presidentes, përfshirë propozimin e bashkëshortit të saj për shndërrimin e ish-Grand Hotelit të Prishtinës në një “Trump Hotel”, si dhe organizimin e një pritjeje zyrtare për premierën e dokumentarit “Melania” në kryeqytet.
Për shumë qytetarë dhe analistë, këto veprime bien ndesh me deklaratat e mëhershme të Osmanit për barazinë gjinore dhe dinjitetin institucional, duke hapur debat nëse përpjekja për një mandat të dytë po e shtyn presidenten drejt kompromisimit të parimeve që ajo vetë kishte artikuluar në fillim të karrierës së saj politike.
